Als er iets is dat mij altijd doet glimlachen, dan is het wel mijn hond. Maakt eigenlijk niet uit welke hond: alle honden die ik passeer krijgen een volle glimlach van mij. Maar mijn eigen hond, die is toch wel speciaal. Mijn katten kunnen goed met hem overweg, ookal waren ze het niet eens met de gezinsuitbreiding. Voor zo’n klein hondje is onze Chi een grote aanwinst voor onze roedel.

Chihuahuas zijn als een TARDIS

Chihuahuas zijn kleine hondjes, zoals iedereen weet. Maar zelf weten ze vaak niet dat ze zo klein zijn. Chi doet soms net alsof hij een grote doberman is. Dit is de reden waarom sommige chihuahuas zo aggressief en blafferig zijn. Ze worden niet altijd gecorrigeerd op dat soort gedrag, want ze zijn zo klein en schattig, zelfs als ze blaffen en grommen. Maar Chi werd vaak gecorrigeerd door onze rooie kater als hij blafte. Zelf hoefden we dat bijna niet te doen. (Chi heeft zichzelf onlangs geleerd om te blaffen ter bescherming als er iets beweegt in de tuin. En hij haat het als mensen op het voetgangerspad fietsen. Maar eigenlijk is hij een heel rustige chihuahua!)

Onze katten hebben heel verschillende persoonlijkheden. Grote rode E, de rode kater, is sociaal en houdt van knuffelen. En onze tuxedo-prinses is veel meer een einzalganger, hoewel ze nu leert meer sociaal te zijn. Chi ziet zichzelf als de leider van de roedel, en corrigeert de katten als zij iets doen waarvan hij denkt dat ze dat niet moeten doen. Grote E mag met me knuffelen vlak voor we gaan slapen, maar als hij probeert op de bank te zitten terwijl we tv kijken is Chi boos. Tuxedo prinses woont in de keuken en de tweede slaapkamer, daar mag ze dus zijn van Chi. Maar als ze de woonkamer in wil, bepaalt Chi waar ze wel en niet mag zitten. En zij luistert dan naar hem.

Honden en katten gaan samen. Soms.

Ze kunnen goed samenleven. De katten kunnen allebei altijd het huis in en uit door het kattenluikje. Ze blijven vaak binnen en laten Chi dan de baas zijn. Als ze echt genoeg hebben van hem, gebruiken ze hun klauwtjes om duidelijk te maken wie er in werkelijkheid de baas is. Maar ze weten allemaal dat ze bij elkaar horen.

En Chi heeft nog een kattenvriendje. Een van de katten uit de buurt komt altijd naar Chi toe om hem te begroeten, als we langslopen. Chi blaft niet naar hem en jaagt hem ook niet achterna. Ze ontmoeten elkaar en staan neusje-aan-neusje. Chi doet hetzelfde alsof hij een andere hond tegenkomt op zijn wandelingen. De kat vindt het bijzonder dat Chi zo klein is en naar katten ruikt. Ik vermoed dat hij denkt dat Chi een soort van rare kat is …

Foto van mijn andere blog Tuxedocat.nl

We hebben Chi sinds hij een puppy is. We behandelen hem als een normale hond. Hij loppt veel, en wordt bijna nooit gedragen. Hij houdt van avontuur en reizen naar andere plaatsen. Ik ben zo blij dat we besloten hebben om hem te adopteren, jaren geleden. Hij maakt elke dag net iets leuker voor mij.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.