Lion: verloren en gevonden

Deze film lag al heel lang op onze stapel discs om te zien. De film Lion (2016) had ik ooit meegenomen, omdat ik op dat moment 100% zeker wist dat dit een mooie film zou zijn. Maar ik keek laatst nog eens naar de omslag en dacht ‘is dit een romkom?’. Ik begon er dus aan met wat tegenzin. Maar … omg, wat een mooie, zielige, intense, lieve film. Waarom?

Ben jij je moeder wel eens kwijtgeraakt bij het shoppen?

Laat ik daarmee beginnen: één van mijn herinneringen is op 6-jarige leeftijd ineens mijn moeder kwijt te zijn in een winkel. Mijn moeder winkelde graag en ging daar lekker in op. Ik ging ook graag mijn eigen richting op, maar ik vond haar altijd terug. Maar in deze grote winkel: paniek. Natuurlijk hielp een verkoper mij om haar weer te vinden: maar hou die paniek even in gedachten.

Want de 5-jarige Saroo gaat met zijn oudere broer naar een treinstation, in de nacht, en raakt zijn broer kwijt. Het zit ingewikkelder, maar het moment waarop het hummeltje zijn broer kwijt is: paniek. Maar Saroo gaat wel op zoek en komt zo in een trein terecht die ineens van het perron vertrekt. En zo raakt Saroo steeds verder van zijn familie verwijderd. Wat volgt is een best gevaarlijke reis van het jongetje, tot hij geadopteerd wordt door een koppel in Australië.

Waargebeurd. Met een goede afloop?

In het middengedeelte van de film gaat de volwassen Saroo toch op zoek naar waar hij vandaag kwam. Hij heeft herinneringen aan zijn broer, zus en moeder. Zijn ouderlijk huis, de omgeving, de steengroeve waar zijn moeder werkte. Hij gebruikt Google Earth om zijn treinreis terug te vinden en weet nog de naam van de plek waar hij woonde. Maar hoe betrouwbaar zijn de herinneringen van een 5-jarige? Het is niet genoeg om snel zijn geboorteplek te vinden. Hij zondert zich ook af, want hij wil zijn adoptie-moeder geen pijn doen.

Normaal ben ik erg terughoudend met de afloop van een film te verklappen. Maar in dit geval zeg ik: er is een afloop die te interpreteren is als ‘goed’. Want als je dat weet, dan is de film ook wat beter te verdragen. Het is waargebeurd en dat kan het net iets zwaarder maken dan een fictie-verhaal. Dat neemt niet weg dat het ‘verhaal’ wel verteld wordt op een manier zodat het goed doorloopt, vloeiend is en echt een verhaal wordt waar je door gegrepen bent. Er zijn dus wat details verandert, maar dit gebeurt dus. Kinderen raken zomaar hun familie kwijt en zijn dan … alleen.

Geen sentimentele tranentrekker

Gelukkig is de film geen sentimentele tranentrekker. Dat vind ik net zo oninteressant als een romcom. Lion geeft je een vrij blanko verhaal om zelf te interpreteren en je eigen emoties aan te verbinden. Ik had mijn twijfels in het begin, maar na een kwartiertje was ik helemaal gebrand op Saroo om zijn moeder weer te vinden. Dat komt vast door mijn eigen, korte, scheiding van mijn moeder in die winkel! Hoeveel moeilijker is het om meer dan 20 jaar je moeder en familie te moeten missen? Ondanks dat gegeven, heeft Saroo een geweldige adoptiemoeder en een mooi leven opgebouwd in Australië.

De negatievere mensen kijken naar huidskleur in de film. Het jongetje in India heeft een donkerdere kleur dan de Britse acteur van Indiaase afkomst. Maar Dev Patel is perfect. Hij neemt die wond van Saroo mee in de volwassenheid. Hij is overtuigend in zijn zoektocht, zijn gemis en hoe het zijn leven beinvloed. Hadden ze dan een lichtergekleurd jongetje moeten vinden? Had de volwassen acteur donkerder moeten zijn? Of maakt het weer gewoon niet uit, omdat de volwassen acteur begrijpt wie hij speelt?

Lion maakte indruk en ik raad de film dan ook aan, natuurlijk. Gek genoeg zijn dit het soort films waar je misschien niet vanzelfsprekend naar grijpt op een zondagmiddag. Je wilt iets lolligs en ontspannends. Maar uiteindelijk is een film die je door een reis van emoties leidt ook heel goed. Catharsis: meeleven en meegtrokken worden in een leven en emoties die niet de jouwe zijn. Dat geeft je absoluut meer dan de gemiddelde komedie-film.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *