‘Norm!’ klonk het als de vaste klant Norm Peterson bij zijn bar Cheers binnenstapte en snel naar zijn vaste kruk aan het einde van de bar liep. Norm was niet de enige die bekend was, maar wel de enige gast die zo begroet werd. Maar ook Cliff, Frasier en Lillith waren bekende gezichten. En die sfeer sprak aan, want Cheers werd een serie met 11 seizoenen. Én een succesvolle spinoff.
Met een geweldige theme tune
Natuurlijk had Cheers misschien wel de beste theme tune ‘Where everybody knows your name’. Het melodietje hoor je nu nog in reclames terug. Met de serie voel je je, net als Norm, helemaal thuis in de bar. Alsof je na een dag hard werken even lekker kan bijkomen in een omgeving waar je helemaal geaccepteerd wordt voor wie je bent. We laten dan even achterwege dat Norm wel erg veel drinkt en Cliff eigenlijk een beetje een creepy mannetje is.

En dat kan, want je ziet ook dat Norm een hart van goud heeft als het er op aan komt en dat Cliff nooit de moed zou hebben om zijn creepy kant de overhand te geven. Hij is ergens wel een goeie gozer, met beperkingen. En dat geldt voor alle personages: iedereen heeft wel een foutje of steekje los, maar hoewel dat grappig is, is het nooit gemeen of naar.
Cheers: van 1982 tot 1993
Cheers laat je zien hoe de jaren 80 een beetje in het echt waren. Een beetje, want het blijft fictie. Maar wil je zien hoe de mode was, dan is dit een redelijk goeie weergave. Schoudervullingen, ruitjesoverhemden, Carlas Oorbellen. En gek genoeg ook best vrouwvriendelijk en vooruitstrevend. Frasier komt binnen als psychiater, maar daarna komt Lillith ook binnen als zijn gelijke. Sam is de eigenaar van de bar, maar moet daarna zijn bar verkopen en heeft dan een vrouw als baas.

En het is niet perfect, maar zoals ik al zei: het is nergens gemeen. Ook niet als Woody erbij komt als barman. Hij is een stereotype boerenkinkel, maar is nooit de loser. Hij heeft wel wat gemeen met Rose uit The Golden Girls. De humor was echt liever en leuker.
Romantiek en gebroken harten
Sam, de eigenaar van de bar, werd neergezet door Ted Danson. En Sam was een rokkenjager en hartenbreker. Maar omdat hij dat niet onder stoelen of banken stak, wisten de vrouwen waar hij mee uitging dat ook. Toch verliest Sam natuurlijk zijn hart aan een van de serveersters. Dan volgt een knipperlicht-relatie, die best komisch is. Je hoopt dat ze bij elkaar komen. Of juist niet. Dat laat ik aan jou over.

Cliff vindt zichzelf ook een hartenbreker, maar is juist heel verlegen als er vrouwen in de buurt zijn. En Norm is al jaren getrouwd. Gelukkig. Niet per sé ‘gelukkig getrouwd’. Maar goed. De humor in Cheers gaat over allerlei onderwerpen en zeker niet alleen over liefdesperikelen. Is het nog steeds leuk? Ja. Ja. Omdat het weinig inzet op actuele gebeurtenissen in de jaren 80 is alles prima te volgen. Daardoor is het de meest tijdloze serie, naast Frasier. En hoe verder weg de jaren 80 liggen, hoe nostalgischer en leuker het wordt.
Jammer dat het nu even nergens te streamen is.





Geef een reactie