Anime: het zijn ook maar gewoon tekenfilms. En deze serie was een hele lange tijd mijn favorite voor de zaterdagochtend. De serie is gebaseerd op een manga reeks (stripboekenserie) en gaat over een jongen met superhelden-krachten die een zo normaal mogelijk leven wil leven. Maar hoe doe je dat als je ook nog eens ongewild gedachten kan lezen? Hoe kom je dan normaal je schooltijd door?

Geboren als Superheld

Saiki is een Japanse jongen die geboren is met speciale krachten. Hij is nu puber en gaat gewoon naar een Japanse middelbare school, waar hij probeert zich zo normaal mogelijk te gedragen. Zijn ouders zijn, zoals alle ouders van pubers, naief en dom (in de ogen van een puber). Op school probeert hij zich op zichzelf te houden, want vrienden zouden hem kwetsbaar maken. Oh, had je nog niet door dat het allemaal ook nog eens metaforen zijn voor de puber-ervaring?

Helaas is zijn onverschillige houding nou juist aantrekkelijk voor het meest populaire meisje van de klas, nee – van de school. Zij kan zich niet voorstellen dat Saiki niet voor haar zou vallen, want ze is de mooiste en meest aanbeden van alle meisjes. En dan is er ook de niet zo snuggere Nando die Saiki als vriend adopteert, puur omdat hij niet ziet dat Saiki geen vriendschap wil.

Vaak gebruikt Saiki toch zijn krachten om zijn leven iets makkelijker te maken. Om de tijd terug te draaien, of om onzichtbaar te worden, of snel te teleporteren als hij geen zin heeft in een confrontatie. Want het leven van een puber is gewoon lastig en er gaan heel veel dingen niet zoals je wilt. Welke puber zou niet deze krachten willen?

Japanse humor

Er is zoiets als Amsterdamse humor, Britse humor en ik geloof dat er ook zoiets is als Japanse humor die je terug ziet in deze serie. Humor is vast cultureel bepaalt, maar ook weer niet zo specifiek dat je het niet kan begrijpen als de cultuur zo anders is. En ik zie de humor van de serie wel in. Juist omdat het over een gedeelde ervaring gaat als puber-zijn. Dat het schoolsysteem anders is, dat de manier van leven anders is, dat maakt niet uit.

Doordat het een tekenfilm (of manga) is, is er ruimte voor absurde situaties die in een live-action serie (die er geloof ik ook komt) minder overtuigend zou kunnen weergeven. Dat een van de schooljongens in zijn hoofd het waanbeeld heeft dat hij een held is in een science fiction film, wordt zo grappig neergezet dat je soms ook echt gelooft wat hij over zichzelf gelooft. Maar je weet dat hij gewoon een doorsnee jongen is, die net iets te geobsedeerd is met manga/anime series. Ik ben heel benieuwd of dat in een live action versie ook zo mooi wordt verbeeld.

Pubers!

Als volwassene kan ik deze serie erg leuk vinden omdat ik het zie als een verhaal over de ervaring om puber te zijn. En ik wil die jaren ook echt niet overdoen, en al helemaal niet in deze tijd. Maar ik denk dat voor tieners van vandaag deze serie ook heel leuk is. Want wat ik me kan herinneren van mijn tijd als puber is dat je ergens ook wel weet dat je absurde dingen doet, juist omdat je pubert. Het is een soort van dubbele waarneming die je misschien nooit meer op latere leeftijd hebt (hoop ik). Maar misschien denk je juist van jezelf dat je niet pubert, maar dat alleen andere dat doen. Dan is de serie ook leuk, want dan kun je lekker lachen om andere pubers.

Er zit natuurlijk ook een science fiction kant aan de serie. Dat kan niet anders als het over bovennatuurlijke krachten gaat. Dus als het hele schoolgebeuren en de tienertijd je niet boeien, dan nog kan de sf kant van het verhaal erg leuk zijn. Het gaat tenslotte wel over een superheld! En die zijn altijd populair.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *